دوبیتی - مهدی کاظم زاده

دوبیتی

شاعر : مهدی کاظم زاده

چه گویم از شب تردید بی تو

گل یاسم شبی خشکید بی تو

خدا حافظ که می گفتی فرو ریخت

عزیزم ! خانه ی امید بی تو

××××××

چرا باغ شما مریم ندارد

گل چشمانتان شبنم ندارد

دل بی مهرتان وقت عزای

تمام لاله ها هم غم ندارد

×××××××

شبم بی تو سکون درد و درد است

پر از تنهایی پاییز سرد است

به هر در می زنم این شام و اما

به سینه دست بی احساس طرد است

×××××

عبوری سرد و ساده از کنارم

نه حتی گوشه چشمی زیارم

ومعنای عبور ساده این بود

غمت را بعد از این در دل ندارم

××××

کجایی مریم رویایی من

تو ای مهر شب یلدایی من

کجایی که دلم خشکیده بی تو

همان دل،آن دل دریایی من

×××××

تو را بیهوده عاشق خوانده بودم

به راه عشق صادق خوانده بودم

دریغ از من که لبخند گلی را

به لبخندی موافق خوانده بودم